از شنبه های دور تا اکنون جهان غرب روی فلسطین گله ی بوزینه می ریزد بوزینه هایی که خداشان بود گوسالهاز پنجه ی خون رنگ آنها کینه می ریزد بوزینه ای که از نژاد شوم صهیون استجادوگری که پیشه اش تحریف و تلبیس است دیوانه ای که از لبش تلمود می ریزد خون خواره ای که پیش او ابلیس قدیس استایلومناتی های تک چشم فری ماسون از نسل باعل های هاگانا، لحی، آرگون با قلب های سخت تر از سنگ های سخت لژهایشان آذین شده با لکه های خون نوشیدن خون گلوی کودک جنتیل همراه با مشروب، آن هم در عبادتگاه تلمود ، صهیونیسم ، کابالا ، گُییم ، اتنوس این داستان طنزی است زهر آلوده و جانکاه اینها تمدن ساز این دنیای خون رنگند اینها خدایان ستمکاری و نیرنگند (آن) پاسبانان جهان ، دزدان شبگردند ( آن) صلح جویان عاملان اصلی جنگنددر چاه ها ، خون و بدن های زن و کودکخون جنین و جسم قطعه قطعه ی مادر خاکستر اجساد ، در خون لخته های خاکباروت و تیر و انفجار و آتش و خنجر تصویری از خوی جنون آمیز صهیون ماند بر خاک صبرا و شتیلا، سلمه و قانا در الخلیل و دیر یاسین و کفر قاسم در غزه و طنطوره و خان یونس و اقصی با خاک و خون چیدند دیوار تمدن راروی هزاران غنچه ی بی تاب در آتشآنان که خون انبیا از چنگشان می ریخت آنها که از کشتارشان ، شد خون جگر آتشپیجیده فریاد هزاران کودک غزهچون صاعقه در حنجر سرخ جهان اینکدر انفجار بغض ها گم شد صدای بمبدارد به پایان می رسد این داستان اینکحک کرده بر آوارها، فواره های خونوقت سقوط ظلم در اوج ستمکاری استاز شش جهت خشم الهی بر سر صهیوناز آستین سرخ مردان خدا جاری استحیفا و تل آویو در طوفان الاقصیبا خاک یکسان می شود از بارش سجیلدر ناله های داغداران محو خواهد شداز دامن جغرافیا عنوان اسرائیلاز نظر یهود انسان های غیر یهود
برچسب:
نویسنده: آیلین نوروزی
تاريخ: شنبه
25 آذر
1402 ساعت: 14:07